На пад’ездзе да аг. Спорава стаіць вялізны камень-валун, на якім напісаны спораўскія показкі: «Удачы за границою», «Куды йдэш туда йды оно визу покажы». Гэта своеасаблівы «памежны слуп», які нагадвае, што Спорава – сталіца абласнога свята гумару «Спораўскія жарты». Валун быў устаноўлены да першага фестывалю, які адбыўся ў 1996 годзе. У 2023 годзе прайшоў ужо восьмы […]
Було, да сплыло. Бэз костэй рыбу ны з’ісы. Гэто ны лососевого роду, гэто спороўскэі породы. Доброму рыбаку карасі самы ў вэдро скачуть. Дэ ты бачыў спороўцуў бэз лынкуў і шчупакуў. Коб тобі ны хвоста, ны чэшуі. Коб рыбку з’істы, то трэба ў воду лізты. Коб тобэ нэнза забрала. Спороўцы собі світ открывають, бо мэд і […]
Анекдоты пра спараўцоў расказвалі яшчэ каля двухсот гадоў назад. Але і сёння, як і многа гадоў таму, пра спараўцоў бытуе шмат вясёлых гісторый, небыліц, плётак, анекдотаў. Над адным спараўцом падсмейваліся, што пра яго землякоў ходзіць шмат анекдотаў. – Гэто праўда, – хітра ўсміхнуўшыся, адказаў ён, – А сыба вітэ ны знаетэ, шчо анекдоты сочыняють і […]
Чым рыба свяжэйшая, тым яна смачнейшая – прычым прыгатаваная любым спосабам. У Спораве кажуць: «Трэба, коб рыба хвостом махала, як ты йіі кутаеш». А яшчэ дабавяць: «Рыба – з воды, а мнясо – з-пуд ножа». Каб праверыць, ці рыба свежая, паглядзіце на яе жабры і вочы – у свежай рыбы жабры чырвоныя, а вочы – […]
Для сушкі падыходзяць любыя віды рыбы — акунь, карась, ерш, лешч, уюн, плотка, але найбольш смачнымі, салодкімі атрымліваюцца карасі. Рыбу спачатку патрэбна окутаты: почэсаты (вызваліць ад лускі), попороты (выпатрашыць), абавязкова дастаць жабры, памыць у 2-3-х водах.Падрыхтаваную рыбу трэба пасаліць у эмаліраваным посудзе. Солі даць больш, чым пры жарцы. Калі рыбу плануецца захоўваць доўга, то саліць […]
Жыў-быў на свеце Гумар. Рашыў ён свету пабачыць. Ішоў–ішоў, прытаміўся. Шмат краін абыйшоў, гарады і вёсачкі не мінаў, шмат цікавых людзей сустрэў, а цяпер і адпачыць крыху можна. Сеў на купіну, пачаў разувацца, каб ногі падыхалі. Узяўся за чаравік, а ён увесь чысценька ў дзірках. Падэшва адарвалася, бы нехта рот разявіў, цвічкі з іх тырчаць, […]
“Спорава – у назве адлюстраваны старыя зямельныя адносіны: спорная зямля, зямля няяснай прыналежнасці”. Жучкевич В.А. Краткий топонимический словарь Белоруссии.[1] Адкуль такая дзіўная назва – Спорава? Старажытны візантыйскі гісторык Пракопій Кесарыйскі спорамі называў славян. У тыя часы мяжа паміж славянамі і балтамі праходзіла па тэрыторыі Палесся. У раёне сучаснага горада Івацэвічы жылі балты, а наваколлі Спораўскага […]
