Спорава

“Спорава –  у назве адлюстраваны  старыя зямельныя адносіны: спорная зямля,  зямля няяснай прыналежнасці”.

Жучкевич В.А. Краткий топонимический словарь Белоруссии.[1]

Адкуль такая дзіўная назва – Спорава? Старажытны візантыйскі гісторык  Пракопій Кесарыйскі спорамі называў славян. У тыя часы мяжа паміж славянамі і балтамі праходзіла па тэрыторыі Палесся.  У  раёне сучаснага горада  Івацэвічы  жылі балты, а наваколлі Спораўскага возера былі заселены славянамі (па-тагачаснаму спорамі).   Споры і маглі даць назву паселішчу: Спорава  мясціна славян.[2]

Згодна з адной з легенд,  назва Спорава, самай аддаленай ад райцэнтра вёскі Бярозаўскага раёна,  бярэ пачатак ад геаграфічнага становішча пасялення.  Спораўскія землі ў’яўлялі сабой астраўкі, раскіданыя сярод балот, таму лічыліся цяжкімі для жыцця. Сюды, у забытае богам  месца, у далёкія часы высылалі людзей,  незадаволеных існуючымі парадкамі, гэта значыць, “спорных людзей”. Адсюль і назва – Спорава.

Другая легенда гаворыць аб тым, што даўным-даўно возера было больш глыбокім і шырокім, падобным на мора. Па ім хадзілі вялікія караблі, праплывалі розныя купцы. І такая цудоўная прыстань была на беразе, што за яе суднаўладальнікі лаяліся і спрачаліся. Адсюль  і пайшла назва берага возера – спорны, а пасялення, што тут узнікла –  Спорава.[3] Трэцяя легенда расказвае, што людзей, жадаючых жыць на такім прыгожым месцы, і жыць абасоблена, ні ад каго не залежыць, было многа. А месца каля возера і астраўкоў сярод балот было мала. Так пачаліся спрэчкі паміж супляменнікамі за кожны кавалачак зямлі. І справы чуць было не дайшлі да боек. Але ж на такой прыгожай зямлі ці можна спрачацца, калі красамоўнасць мясцін так і схіляе да рамантычных адносін.  Вось пакуль бацькі сварыліся – дзеці палюбіліся, і нічога бацькам не заставалася, як стукнуць па руках і будаваць на спрэчным месцы хату дзецям. На гэтым месцы і вырасла вёска Спорава.[4]


[1] Жучкевич, В.А. Краткий топонимический словарь Белоруссии / В.А. Жучкевич. – Минск: Издательство БГУ, 1974. – С. 358.

[2]  Клімчук, Ф. «Споры» Пракопія Кесарыйскага і Спорава [Электронны рэсурс] / Фёдар Клімчук // Гістарычная Брама : гісторыка-краязнаўчы часопіс. – 2002. – № 1-2 (19-20).– Рэжым доступу: http://brama.brestregion.com/nomer19-20/artic25.shtml

[3] Спорава і тое-сёе пра спараўцоў / склад. І.Г.Ганчарка, А.М.Жуковіч, М.М.Пракурат. – Бяроза : Аддзел культуры Бярозаўскага райвыканкама, 1996. – С. 5–6.

[4]  Талстая, А. Спораўскія гісторыі /Ала Талстая // Газета для вас. – 2002. – 18–24 студзеня.

Автор записи: Admin

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *